*****
ของเพียงในหัวใจ...
สว่างไสว...
ไยต้องกลัว...
กับความมืด...
.......
*****
จะหานายพราน...
ย่อมต้องไปที่หลุมพราง...
ซึ่งมันขุดเอาไว้...
.......
*****
กล้าหาญและเชื่อมั่น...
คือหลักของมนุษย์...
ค้ำให้มนุษย์ชาติ...
ดำรงค์อยู่สืบไป...
.......
*****
ในโลกนี้...
ไม่มีผู้หนึ่งผู้ใด...
จะอยู่กับอีกผู้หนึ่ง...
ไปชั่วกาลนานได้...
มิใช่จำพราก...
ก็เป็นตายจาก...
..........
*****
ขอเพียงสามารถมีชีวิต...
ข้าพเจ้าก็ต้องมีชีวิตสืบไป...
ผู้อื่นที่ต้องการให้ข้าพเจ้าตาย...
ข้าพเจ้ายิ่งต้องมีชีวิตรอดต่อไป...
การรอดอยู่มิใช่เป็นความอัปยศ...
ตายจึงใช่...
.........
|
จันทร์เพ็ญ
อยู่ในหัวใจมนุษย์ทุกรูปนาม
ถ้าหากลบล้างเมฆหมอกออกไปได้
จิตใจแจ่มใส
จันทร์เพ็ญย่อมกรายมาให้เห็นเอง
ที่ละโมบและริษยาอาฆาตนำพามาได้
มีแต่พินาศและย่อยยับ
รักเท่านั้นจึงเป็นนิรันดร์.
....................
หน้ากาก
ใบหน้าของมนุษย์เรา
ความจริงก็เป็นหน้ากาก
เปลี่ยนแปรไปกับสิ่งแวดล้อม
และอารมณ์ที่เกิดขึ้น
ศักดิ์ยิ่งสูงส่ง
ต่ำแหน่งฐานะยิ่งสูงส่ง
หน้ากากที่สวมอยู่มักยิ่งไม่มีผู้คน
สามารถมองทะลุเข้าไปได้
มีผู้ใดสามารถสังเกต
ความลับที่แฝงอยู่ในใจ
ของคนนั้นออกจากสีหน้า
มีหน้ากากเยี่ยงไรจะปราณีตพิศดาร
เทียบเท่าใบหน้าของมนุษย์ได้.
...................
คมในฝัก
ตอนดาบอยู่ในฝักตื้นลึกอย่างไรไม่ปรากฎ
มิว่าผู้ใดก็ไม่ทราบว่ามันคมหรือทื่อ
ดาบออกจากฝักแล้วคมก็ปรากฎออกมา
มิว่าผู้ใดก็ไม่กล้าลูบคมของมัน
ดังนั้น
ดาบจึงมีแต่ตอนที่ถูกชักจะออกจากฝัก
และตอนยังไม่หลุดจากฝัก
จึงเป็นช่วงที่ไรค่าที่สุดของมัน.
..................
|
*****
...ขอเพียงยังมีชีวิต
...ก็ต้องมีความหวัง
.........
*****
...ไม่มีเกิด
...ไหนเลยจะมีตาย
...ในเมื่อมีชีวิตแล้ว
...ไหนเลยจะยืนยง
...เป็นอมตะ...ไม่ตายได้.
..................
*****
...ความหมายของชีวิต
...คือต่อสู้สืบไปไม่หยุดยั้ง
...ขอเพียงเข้าใจประการนี้
...ชีวิตก็มิใช่ไร้ความหมาย
...อีกต่อไป
.......
*****
...ความคับแค้นลำเค็ญในชีวิตคน
...ความจริงก็เป็นการรอคอย
...ให้ผู้คนไปสยบพิชิต
...ด้วยตนเอง.
........
*****
...ตาย...
...ไม่สามารถคลี่คลายปัญหาใด ๆ
...มีแต่คนขลาดที่ไม่อาจทนทาน
...การกระทบกระเทือนเท่านั้น
...จึงใช้ความตายมาปลดเปลื้อง.
...ตาย...
...มิเพียงเป็นความเร้าใจ
...และเป็นความเจ็บปวดเท่านั้น
...ยังเป็นการปลดเปลื้องอีกด้วย
...........
|