ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ  :  เป็นสำนวนเปรียบเทียบให้คนเรารู้จักกาละเทศะ  รู้ที่สูงที่ต่ำ  หรือรู้ว่าสิ่งใดเหมาะสิ่งใดควรแก่ฐานะของตนเอง  ไม่ตีตนเสมอไปหมด.
ฟื้นฝอยหาตะเข็บ  :  เป็นสำนวนหมายถึง  การรื้อเอาเรื่องเก่า ๆ  ที่แล้วไปแล้ว  มาพูดขึ้นให้เป็นที่สะเทือนใจ  และอาจทำให้มีเรื่องมีราวเกิดขึ้นอีกทั้ง ๆ ที่เรื่องนั้นสงบไปนานแล้ว.
ฟังหูไว้หู  : หมายถึง  การรับฟังคำพูดหรือเรื่องราวต่าง ๆ ไว้  แต่เพียงรับฟังเท่านั้น  อย่าเพิ่งเชื่อไปเสียหมดแปลตามสำนวนก็ว่า  ฟังด้วยหูข้างเดียว  อีกหูปิดไว้อย่าฟัง  หรืออย่าเปิดทั้งสองหูฟังหมด.
ฟังไม่ได้ศัพท์  จับเอามากระเดียด  : ได้ยินหรือได้ฟังมาไม่ถนัดชัดเจน  ก็นำเอามาพูดบอกผิด ๆ ถูก ๆ หรือมาใช้ผิด ๆ พลาด ๆ.