อดเปรี้ยวกินหวาน  :  หมายความว่า  ให้ละทิ้งสิ่งที่ไม่ดีนั้นเสีย  เพื่อรับเอาสิ่งที่ดีเข้าไว้  ถึงแม้ว่าจะต้องใช้เวลาอดใจรออยู่นาน  ก็ยังดีกว่า  เพราะผลที่จะได้รับข้างหน้านั้น  ย่อมดีกว่า.

อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย  ปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่น  :  สำนวนนี้มีความหมายอธิบายอยู่แล้ว  คือเมื่ออาศัยอยู่บ้านใคร  ก็อย่าอยู่เปล่า  ควรช่วยทำงานทำการให้เป็นประโยชน์ต่อเขาบ้าง  เพียงแค่เอาดินมาปั้นเป็นตุ๊กตาให้เด็ก ๆ ลูกหลานในบ้านท่านเล่นก็ยังดี  แต่ประโยคนี้  เป็นการเปรียบเทียบให้เห็นว่า  เพียงแต่ช่วยดูแลเด็กเล็กในบ้านให้แก่ท่านผู้นั้นก็ถือว่าเป็นประโยชน์ดีกว่าอยู่เปล่า ๆ.

อ้อยเข้าปากช้าง  :  หมายความว่า  สิ่งที่หลุดลอยไปเป็นของคนอื่นแล้ว  ก็ย่อมจะสูญหรือไม่มีทางจะได้คืนมาง่าย ๆ มักหมายถึงการที่เสียรู้หรือเสียประโยชน์ไปโดยถูกช่วงชิง  หรือโดยความผิดพลาดอย่างหนึ่งอย่างใดแล้ว  อย่าหวังจะได้กลับคืนมาทีเดียวนักเปรียบเหมือนอ้อยซึ่งเป็นอาหารโปรดของช้าง  เมื่อตกเข้าไปอยู่ในปากช้างแล้ว  " ยากที่จะง้างออกมาได้ ".
อัฐยายซื้อขนมยาย  :  หมายถึงกานได้รับประโยชน์หรืได้รับทรัพย์จากผู้ใดผู้หนึ่ง  แล้วเอาทรัพย์นั้นมาใช้กับผู้นั้นต่อ  เข้าทำนองที่ว่า  เอาเงินจากผู้นั้นมาแล้ว  กลับเอาเงินนั้นไปซื้อของมีค่าจากผู้นั้นอีกโดยที่เราไม่ต้องลงทุนอะไรเลย  แต่คนนั้นกลับเป็นฝ่ายต้องเข้าเนื้อ  ตามความหมายตรงตัวของสำนวนอยู่แล้ว.
เอาจมูกคนอื่นมาหายใจ  :  สำนวนนี้  บางทีก็ว่า  " ยืมจมูกคนอื่นเขามาหายใจ "  มีความหมายไปในทำนองที่ว่า  อาศัยความคิดหรือแรงของคนอื่นมาทำงานให้ตน  โดยไม่คิดว่าจะได้รับผลเต็มเม็ดเต็มหน่วยเท่ากับที่ตนเองทำหรือไม่  และมักจะไม่ได้ผลดังที่ตนต้องการทีเดียวนัก.
เอาใจเขามาใส่ใจเรา  :  สำนวนนี้  มุ่งให้คำนึงว่า ควรจะมีความเห็นใจซึ่งกันและกัน  หรือนึกถึงอกเขาอกเราบ้าง  ว่าตัวเราจะรู้สึกอย่างไร  ถ้าเขาทำอย่างนั้นกับเรา.
เอาทองไปรู้กระเบื้อง  :  สำนวนนี้  ความหมายอย่างเดียวกับ  " พิมเสนแลกกับเกลือ "  ความหมายว่า  ลดตัวเองลงไปต่อสู้กับคนที่ต่ำศักดิ์กว่า  โดยไม่คู่ควรกัน.
เอาหัวดินต่างตีน  :  จะทำให้แปลกพิสดารออกไปอย่างไรก็ไม่ยอมเชื่อ  หรือไม่เชื่อเป็นเด็ดขาด  แต่สำนวนนี้มักเอามาใช้เป็นคำพนันขันต่อ  เป็นทำนองว่า  " ถ้าลือทำได้  อั๊วยอม  เอาหัวเดินต่างตีน "