การปกครองของปราชญ์

ปกครองด้วยการไม่ปกครอง

ปกครองประเทศแห่งเต๋า

รัฐบาลที่เกียจคร้าน

หลักการสงวนกำลัง

.ปราชญ.์
ปราชญ์มิได้ใส่ใจในตน   ท่านถือเอาผู้อื่นเปรียบประดุจท่าน
กับคนดีท่านก็ทำดีด้วย   กับคนชั่วท่านก็ทำดีด้วย
ทั้งนี้เพื่อให้เขาเปลี่ยนเป็นคนดี
กับคนมีสัจจะท่านก็เชื่อถือ   กับคนไร้สัจจะท่านก็ยังเชื่อถือ
ทั้งนี้เพื่อให้เขาเปลี่ยนเป็นคนมีสัจจะ

ปราชญ์อยู่ในโลกอย่างสงบกลมกลืน   มีใจกรุณาต่อทกผู้คน
คนในโลกก็จะมีน้ำใจดีงาม   ท่านดูแลประชาชนเหมือนดังบุตรของตน.
.....................................................
  .ปกครองด้วยการไม่ปกครอง.

มิได้ยกย่องคนฉลาด   ประชาราษฎร์ก็จะไม่แกร่งแย่งชิงดี
มิได้ให้คุณค่าแก่สิ่งของที่หายาก   ประชาราษฎร์ก็จะไม่ลักขโมย
ขจัดตัวตนแห่งความอยาก   ดวงใจแห่งประชาราษฎร์ก็จะบริสุทธิ์

ดังนั้นปราชญ์ย่อมปกครองโดย    ทำให้จิตใจของประชาราษฎร์...ว่าง...สะอาด
บำรุงเลี้ยงให้อิ่มหนำ   ตัดทอนความทะยานอยาก  เสริมสุขภาพแห่งร่างกาย
ความคิดและความปรารถนาของประชาราษฎร์   ก็จะถูกชะล้างให้บริสุทธิ์
คนฉ้อฉลก็มิอาจหาญ    เข้ากระทำการทุจริต

ปราชญ์ย่อมปกครอง    โดยการไม่ปกครอง
ดังนั้นทุกสิ่งทุกอย่าง   ก็จะถูกปกครอง
และดำเนินไปอย่างมีระเบียบ.
..............................................................................................................

.ปกครองประเทศแห่งเต๋า.

การปกครองประเทศใหญ่เหมือนทอดปลาตัวน้อย
พิถีพิถันระมัดระวังแต่ไม่จำเป็นต้องนาน   ไม่จำเป็นต้องทอดนานปลาก็สุกได้ที่
ทอดปลาตัวน้อยจึงเป็นหลักในการปกครองประเทศใหญ่

ปกครองอาณาจักรด้วยหลักแห่งเต๋า   สิ่งชั่วร้ายจะไม่สำแดงอิทธิฤทธิ์
มิใช่อำนาจของสิ่งชั่วร้ายนั้นหมดสูญ   แต่เป็นเพราะอำนาจนั้นไม่อาจทำร้ายผู้คนได้อีก
ปราชญ์ก็เช่นกันมิได้ทำร้ายผู้คน  ไม่มีใครทำร้ายใคร
กระแสธารแห่งคุณความดีก็ไหลหลั่งท่วมท้น.
.........................................................................................................

.การลงโทษ.

ประชาราษฎร์ไม่หวั่นพรึงต่อความตาย   เหตุใดจึงพยายามเอาโทษประหารไปสยบ
และหากราษฎรกลังความตายจริง   เมื่อจับผู้กระทำผิดมาลงโทษโดยการประหาร
เหตุใดจึงมีผู้กระทำผิดต่อไปอีก

มักจะมีผู้ดำรงตำแหน่งตุลาการ   ทำหน้าที่ตัดสินลงโทษ
อยู่เหนือความเป็นความตายของผู้อื่น

ผู้ที่ดำรงตำแหน่งตุลาการ   เปรียบได้กับ   สามัญชนผู้ถือขวานไปตัดต้นไม้
แทนช่างไม้ผู้ยิ่งยง   ผู้ถือขวานแทนช่างไม้   ยากนักที่จะหนีพ้นบาดแผลจากคมขวาน.
..............................................................................................

.การลงโทษ.

ประชาราษฎร์ไม่หวั่นพรึงต่อความตาย   เหตุใดจึงพยายามเอาโทษประหารไปสยบ
และหากราษฎรกลังความตายจริง   เมื่อจับผู้กระทำผิดมาลงโทษโดยการประหาร
เหตุใดจึงมีผู้กระทำผิดต่อไปอีก

มักจะมีผู้ดำรงตำแหน่งตุลาการ   ทำหน้าที่ตัดสินลงโทษ
อยู่เหนือความเป็นความตายของผู้อื่น

ผู้ที่ดำรงตำแหน่งตุลาการ   เปรียบได้กับ   สามัญชนผู้ถือขวานไปตัดต้นไม้
แทนช่างไม้ผู้ยิ่งยง   ผู้ถือขวานแทนช่างไม้   ยากนักที่จะหนีพ้นบาดแผลจากคมขวาน.
..............................................................................................

.ไม่เข้ายุ่งเกี่ยว.

เมื่อราษฎรอดอยากยากแค้น   เพราะผู้ปกครองเก็บภาษีมากเกินไป
ราษฎรที่หิวโหยย่อมไม่อาจปกครองได้
นี่เกิดจากผู้ปกครองเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากเกินไป   ทำให้ปกครองพลเมืองไม่ได้

พลเมืองต่างไม่กลัวความตาย   เพราะความกระวนกระวายที่จะหาเลี้ยงชีพ
นี่จึงเป็นเหตุที่ทำให้เขาไม่กลัวตาย

ผู้ที่ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตของประชาราษฎร์
เท่ากับช่วยยกระดับชีวิตของราษฎรให้สูงขึ้น.
.......................................................................................................

.รัฐบาลที่เกียจคร้าน.

เมื่อรัฐบาลเกียจคร้านและโง่เขลา   ราษฎรก็มีความสุขและรุ่งเรือง
เมื่อรัฐบาลฉลาดและเข้มงวด   ราษฎรจะไม่ได้รับความพอใจและสงบสุข

หายนะคือหนทางของโชคลาภ   โชคลาภคือสิ่งปกปิดของหายนะ
ใครจะรู้ผลในบั้นปลายของมัน   เพราะมันไม่เคยมีหลักที่แน่นอน

ใครจะรู้ถึงคุณลักษณะของรัฐบาลที่ดี   อาจเป็นได้ด้วยการไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวขัดขวาง
มิฉะนั้นธรรมะก็จะกลายเป็นเลห์ลวง   ความดีก็จะกลายเป็นความชั่ว
ผู้คนโง่งมในสิ่งเหล่านี้มานานแล้ว

ถึงแม้ปราชญ์จะมีหลักการที่มั่นคง   ท่านก็มิได้เที่ยวฟาดฟันผู้อื่น
มีความถูกต้องดีงาม   แต่ก็มิได้ข่มผู้อื่น
มีความชาญฉลาด   แต่ก็มิได้ต้อนผู้อื่นให้อับจน.
...................................................................................................

.หลักการสงวนกำลัง.

ในการบริหารกิจการบ้านเมือง
ไม่มีหลักบริหารใดดีไปกว่าการสงวนกำลัง
สงวนกำลังไว้เท่ากับเตรียมตัวพร้อมก่อน
เตรียมตัวพร้อมก่อนเท่ากับเพิ่มพูนความเข้มแข็ง
เพิ่มพูนความเข้มแข็งเท่ากับได้ชัยตลอดกาล
ได้ชัยตลอดกาลจึงมีความสามารถอันสุดหยั่งคาด
มีความสามารถสุดหยั่งคาดจึงเหมาะที่จะปกครองประเทศ
และหลักแห่งการบริหารประเทศนี้ย่อมยืนนาน

นี่คือรากฐานอันมั่นคง   เป็นพละกำลังอันกล้าแข็ง
เป็นหนทางไปสู่ความยั่งยืนและอมตะ.
.....................................................................................

.การไม่แข่งขัน.

ทหารที่กล้าหาญไม่ดุร้าย   นักสู้ที่ดีไม่โกรธง่าย
ผู้พิชิตที่ยิ่งใหญ่ไม่สู้ในเรื่องเล็กน้อย   ผู้รู้จักเลือกใช้คนได้ดีย่อมตั้งตนต่ำกว่าผู้อื่น
นี่คือคุณความดีของการไม่แข่งขันช่วงชิง   นี่คือความสามารถในการช่วงใช้คน
นำไปสู่สถานะอันสูงส่ง   เคียงคู่กับฟ้าอันมีมาแต่เก่าก่อน.
...............................................................................