ผู้ชนะ
-มองโลกด้วยสายตาแห่งความหวัง
แม้จะผ่านความล้มเหลวเท่าใดมาก็ตาม
ก็ยังกล้าพอที่จะหวังและเข็มแข็งพอ
ที่จะให้กำลังใจผู้อื่น.
-สนใจในทุกข์สุขของผู้อื่น
แต่แยบคายพอที่จะปล่อยวาง
ให้ผู้อื่นได้รู้จักรับผิดชอบในชีวิต
ของตัวเขาเอง.
-ปรารถนาให้ผู้อื่นเคารพในตัวเขา
เขาจึงให้ความเคารพผู้อื่น
เฉกเช่นเขาเคารพตนเอง.
-รับฟัง และแก้ไข
บุคลิกภาพจึงมีการปรับปรุงอยู่ตลอดเวลา
-สุขใจ เมื่อเป็น
ผู้ให้
มากกว่าการเป็น ผู้รับ.
-ชมได้ทั้งตนเองและผู้อื่น
เนื่องเพราะเขามีความศรัทธาผู้อื่น
เช่นเดียวกับความศรัทธาต่อตยเอง.
-รู้จักเปลี่ยนแปลงบทบาท
ในเวทีชีวิตแต่ละช่วง
แต่ละตอน.
|
ผู้แพ้
-ยอมแพ้เสียตั้งแต่ก่อนการต่อสู้
คาดการณ์แต่สิ่งที่เลวร้าย
ขาดศรัทธาในตัวเอง
และไม่ยอมเชื่อเมื่อผู้อื่นให้กำลังใจ.
-แสวงหาความเครียดให้ตนเอง
โดยนำเรื่องผู้อื่นเข้ามากลุ้ม
และเข้าใจผิดคิดว่า
นั่นคือความรักและความห่วงใย.
-ต้องการความเคารพจากผู้อื่นอย่างยิ่ง
แต่มักทำให้ตนเองไม่น่าเคารพ
เขาจึงมักไม่ได้รับความเคารพจากผู้อื่นเลย.
-โกรธ และอับอาย
ถ้าใครบอกจุดอ่อนให้ฟัง.
-ชอบที่จะ รับ มากกว่า
ให้
มักหลงผิดคิดว่าชัยชนะของชีวิต
คือการรับมากกว่าให้.
-ไม่กล้าชื่นชมตัวเอง
และอึดอัดใจที่จะให้คำชมแก่ผู้อื่น.
-สับสนในบทบาทชีวิตอยู่เสมอ
จึงเล่นผิดบท
และติดอยู่กับบท
ที่ปิดฉากไปนานแล้ว.
|